الفيض الكاشاني

110

كلمات مكنونة من علوم أهل الحكمة والمعرفة

وعدم عبد راست بل هو العدم حقيقة قال اللّه تعالى : ما أَصابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّهِ وَما أَصابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِكَ وفي الحديث النبوي صلى اللّه عليه وآله « من وجد خيرا فليحمد اللّه ، ومن وجد غير ذلك فلا يلومن الا نفسه ، وفي كلام أمير المؤمنين عليه السلام ، ولا يحمد حامد الا ربه ، ولا يلوم لايم الا نفسه وچون چنين كند سلوك مسالك أدب ، وانتهاج مناهج علم به - تقديم رسانيده باشد ، واگرچه توحيد خالص بمقتضاى قُلْ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ استناد همه است بحق ، اما اگر سالك پيش از طهارت نفس هر دو را بحق اسناد كند ، يمكن كه در بوادي أباحت هلاك شود ، واگر بعد از آن اسناد كند باسارت أدب موسوم گردد گفت آدم كه ظلمنا نفسنا * أو ز فعل حق نبد غافل چو ما در گنه أو از أدب پنهانش گرد * زانكه بر خود زدن أو برنخورد بعد تو به گفتش اى آدم نه من * آفريدم در توان جرم ومحن نه كه تقدير وقضاى من بدان * چون بوقت عذر كردى آن نهان گفت ترسيدم أدب بگذاشتم * گفت منهم پاس آنت داشتم هر كه آرد حرمت أو حرمت برد * هر كه قند آورد لوزينه خورد واگر گوئيم : متقى كسى است كه حق را وقايهء خود گرفته باشد در ذات وصفات وافعال ، وافعال أو در افعال حق فانى شده باشد ، وصفات أو در صفات حق مستهلك ، وذات أو در ذات حق مستترهم راست باشد تسترت عن دهري بظل جناحه * فعينى ترى دهري وليس يراني فلو تسئل الأيام ما اسمى مادرت * واين مكاني ما درين مكاني